Skip to content

Ζωγραφίζοντας το Θείον

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Η Καθημερινή” την Κυριακή 13 Ιουλίου 2014, με θέμα την έκθεση που διοργάνωσαν από κοινού η Εταιρεία Κυπριακών Σπουδών και η Κυπριακή Επιτροπή Βυζαντινών Σπουδών σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ελλάδας στην Κύπρο, και με την πολύτιμη αρωγή του Συνδέσμου Υποτρόφων Ιδρύματος Α.Γ. Λεβέντη. Πιο κάτω παρατήθετε απόσπασμα από το άρθρο, καθώς και σύνδεσμος για να κατεβάσει κανείς αυτούσιο το άρθρο.

“H Ζωγραφική είναι συνήθως η απεικόνιση του ανθρώπου και των καταστάσεών του. Ο κάθε καλλιτέχνης προσδίδει στην ανθρώπινη διάσταση το μέτρο και τις γραμμές που τον εκφράζουν, ενώ άλλοτε η ζωγραφική αποτυπώνει με τρόπο διαφορετικό συναισθήματα και πράξεις ανθρώπινες. Η έκθεση που διοργάνωσαν από κοινού η Εταιρεία Κυπριακών Σπουδών και η Κυπριακή Επιτροπή Βυζαντινών Σπουδών σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ελλάδας στην Κύπρο, και με την πολύτιμη αρωγή του Συνδέσμου Υποτρόφων Ιδρύματος Α.Γ. Λεβέντη παρουσιάζει μία άλλη διάσταση, αυτή του θείου.

Η Έκθεση δεν είναι αγιογραφική ή καλύτερα δεν είναι αποκλειστικά αγιογραφική, αλλά αναδεικνύει τη σχέση του ανθρώπου με το θείο ή το πώς ο άνθρωπος προσεγγίζει το θείο και το καταβιβάζει στο ανθρώπινο επίπεδο, φέρνοντάς το πλησίον του ανθρώπου, σε μία σχεδόν μέθεξη του ανθρώπου με το θείο και τη σχετική κατανόηση των ουράνιων αινιγμάτων. Πώς η μία «ξένη» τεχνοτροπία γίνεται ο φορέας έκφρασης συναισθημάτων προαιώνιων και επίρρωσης δεσμών χρονικά dυσθεώρητων. Οι επιμελητές της έκθεσης δρ Ιωάννης Ηλιάδης, διευθυντής του Βυζαντινού Μουσείου του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και δρ Χαράλαμπος Χοτζάκογλου, πρόεδρος της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών μας είπαν ότι αυτό που τους ώθησε να διοργανώσουν μία έκθεση με αυτή τη θεματολογία ήταν ότι η εκκλησιαστική καλλιτεχνική παραγωγή με τα έντονα δυτικά στοιχεία, πουσυμπίπτει με την περίοδο της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο (1878-1960) και τη Βαυαροκρατία στην Ελλάδα θεωρείται γενικά από τους ειδικούς της τέχνης ως τέχνη παρακμής και αποστασιοποίησης από την παραδοσιακή μεταβυζαντινή ζωγραφική.

Το όλο εγχείρημα ήταν μια πρόκληση για τη γνωριμία με τους κοσμικούς και ιερωμένους ζωγράφους της, αλλά και του κλίματος μέσα στο οποίο έδρασαν». Οι επιμελητές μέσα από την έρευνα προσπάθησαν να συμβάλλουν στην κατανόηση της στροφής των καλλιτεχνών προς ένα ιδεαλιστικό καλλιτεχνικό ρεύμα, προερχόμενο από την Ευρώπη.”

Toυ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ

2014_07_KATHIMERINI

Skip to toolbar